ความขัดแย้งไทย-กัมพูชา

ในทุกวงการเสวนา สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ถือเป็นองค์ประกอบสำคัญก็คือความเห็นจากผู้เข้าร่วมงาน นอกเหนือจากการแลกเปลี่ยนความคิดจากวิทยากรผู้เข้าร่วมการเสวนาด้วยแล้ว และในหลาย ๆ มุมมอง ถือเป็นการเปิดประตูไปสู่คำถามที่น่าสนใจ ภายใต้แนวคิดเดียวกันที่อยู่ในความสนใจของผู้ร่วมงานทุกท่าน นั่นคือเราจะยังมีความหวังถึงสันติภาพได้หรือไม่ และท่ามกลางปัญหามากมาย จะสามารถหาทางออกให้ความขัดแย้งของไทยและกัมพูชาอย่างไร

ประสบการณ์และมุมมองที่น่าสนใจ ที่จะมีส่วนช่วยต่อการแก้วิกฤตความขัดแย้งในพื้นที่ชายแดนไทยกับกัมพูชา ตั้งแต่เรื่องการเปรียบเทียบนโยบายต่างประเทศในอดีต การกำหนดยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคง และการกำหนดนโยบายต่างประเทศที่อาจจะต้องเริ่มด้วยการมองมุมใหม่ของรัฐบาลชุดปัจจุบัน

สถานะความขัดแย้งระหว่างไทยกับกัมพูชา ส่วนหนึ่งถูกสร้างขึ้นด้วยความรู้ทางประวัติศาสตร์ที่ต่างกัน และสามารถแก้ไขได้ด้วยการสร้างและยอมรับมุมมองที่ถูกต้องร่วมกัน รวมถึงมีความเห็นอกเห็นใจทางประวัติศาสตร์ และมองเห็นความเป็นมนุษย์ของประชาชนที่อาศัยอยู่ ณ บริเวณชายแดนของทั้งสองประเทศ ซึ่งเป็นผู้ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสงครามและความขัดแย้งในปัจจุบัน

ฐปณีย์ เอียดศรีไชยเป็นสื่อมวลชนที่ติดตามทำข่าวสถานการณ์ไทย-กัมพูชาอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่ช่วงเวลาที่วิศวกรไทยถูกจับในฐานะสายลัยที่เมืองพนมเปญเมื่อปี พ.ศ.2551 จนกระทั่งถึงช่วงเวลาความขัดแย้งในปัจจุบัน ฐปณีย์ได้สังเกตเห็นถึงมิติความขัดแย้งต่าง ๆ ที่ซับซ้อน ไม่ได้มีเพียงเรื่องของภูมิรัฐศาสตร์อย่างเดียว แต่ยังรวมถึงเรื่องของวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และสังคม และมองว่ารัฐบาลของทั้งสองฝ่าย ยังสามารถหาหนทางแก้ไขความขัดแย้งได้

นอกจากการพูดถึงสถานการณ์ระหว่างไทยกับกัมพูชาในช่วงที่ผ่านมา และการวิเคราะห์สถานการณ์เพื่อมองหาหนทางแก้วิกฤต ในงาน Pridi Talk #37 ผู้ช่วยศาสตราจารย์อัครพงษ์ ค่ำคูณยังเล่าถึงการกำเนิดของสันนิบาตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือ SEAL องค์การซึ่งหากวันนี้ยังคงทำงานอยู่ ก็น่าจะมีบทบาทต่อการแก้ไขสถานการณ์ระหว่างสองประเทศที่กำลังเกิดขึ้น

ความขัดแย้งระหว่างไทยกับกัมพูชา นอกจากนำมาซึ่งกับสูญเสียของชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนชาวไทยแล้ว ผลที่กระทบต่อเสถียรภาพบริเวณชายแดน ก็ถือเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสไม่แพ้กัน คำถามที่หลายคนเฝ้าถามมาตลอดนับตั้งแต่สงครามครั้งใหม่เริ่ม ก็คือจะมีหนทางใดบ้างที่จะสามารถลดระดับความขัดแย้งระหว่างสองชาติลง และเดินสู่การเจรจาที่นำไปสู่สันติ แต่ความซับซ้อนทางการเมืองและการทูต ทำให้ปัญหาระหว่างไทยกับกัมพูชาไม่อาจได้บทสรุปโดยง่าย

15 สิงหาคม พ.ศ.2569 เนื่องในวาระ 81 ปี วันสันติภาพไทย สถาบันปรีดี พนมยงค์ได้จัดงานเสวนาวิชาการ PRIDI Talks ครั้งที่ 37 ซึ่งดำเนินงานภายใต้หัวข้อ “ไทย-กัมพูชา : ความหวัง ทางออก และความร่วมมือ” ณ ชั้น 4 ห้องประชุมใหญ่ อาคาร PRIDI ซอยทองหล่อ กรุงเทพมหานครฯ โดยประเด็นหลักของงานเสวนาในครั้งนี้ เน้นหนักไปที่การแลกเปลี่ยนมุมมองต่อสถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชา และการตั้งคำถามถึงทางออกต่อสถานการณ์ความรุนแรงในบริเวณชายแดนที่ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิตและเศรษฐกิจของประชาชนทั้งสองประเทศ

การจะพิจารณายุทธศาสตร์ความมั่นคงของไทยในปัจจุบัน โดยเฉพาะกับนโยบายที่มีต่อกัมพูชา ก็คงต้องย้อนสำรวจกันตั้งแต่ในอดีต เพราะปฎิเสธไม่ได้เลยว่า ทั้งสองประเทศมีความเกี่ยวพันเชิงภูมิรัฐศาสตร์ร่วมกันมาอย่างยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นช่วงสงครามเย็น ที่เคยร่วมกันรับมือกับอิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์ แต่เพราะกระแสชาตินิยมที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ได้นำสองชาติเข้าสู่สงครามครั้งใหม่ที่มีทั้งการปะทะกันทั้งด้วยกำลังและการข่าวสาร ที่รุนแรงจนยังไม่มีใครบอกได้ว่าความขัดแย้งนี้จะจบลงอย่างไร

บทความชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งจากปาฐกาถาเรื่อง "นโยบายต่างประเทศที่พึงปรารถนา และแนวความคิดของท่านปรีดี พนมยงค์" ที่มีการกล่าวถึงแนวทางแก้ไขปัญหาในกรณีที่ไทยเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองกัมพูชา

ตามที่ปรากฏกระแสสังคมในระยะนี้ มีการโจมตีด้วยถ้อยคำรุนแรง การข่มขู่คุกคาม และการสื่อสารที่ยั่วยุให้เกิดความเกลียดชังต่อคุณอังคณา นีละไพจิตร สถาบันปรีดี พนมยงค์ เห็นว่า การคุ้มครองสิทธิในชีวิต ความปลอดภัย และเสรีภาพในการแสดง ความคิดเห็นตามหลักนิติธรรม คือเงื่อนไขพื้นฐานของระบอบประชาธิปไตย และเป็นหัวใจของสันติภาพในสังคมอารยะ ทั้งยังสอดคล้องกับพันธกรณีระหว่างประเทศที่ประเทศไทยเป็นภาคี