อังคณา นีละไพจิตร

การรักษาความทรงจำในทางสิทธิมนุษยชนเป็นการรักษาประวัติศาสตร์ไม่ให้ถูกบิดเบือนหรือถูกแทนที่ด้วยความทรงจำใหม่ ๆ ผ่านแนวคิด “ให้อภัยแต่ไม่ลืม” เพื่อป้องกันไม่ให้ความจริงถูกบิดเบือนและไม่ให้เกิดขึ้นซ้ำ ขณะเดียวกันอุดมการณ์ของปรีดี พนมยงค์และคณะราษฎรมุ่งสร้างความเท่าเทียมให้คนทุกกลุ่มในฐานะเจ้าของประเทศ ผ่านนโยบายสาธารณะและการเปิดโอกาสทางการศึกษาเพื่อความกินดีอยู่ดีของราษฎร

รวมคำถาม ข้อเสนอ และมุมมอง เพื่อถอดบทเรียน ปัญหาสันติภาพและนำไปสู่การแก้ไขปัญหาในอนาคต

อังคณา นีละไพจิตร เน้นว่าการสร้างสันติภาพต้องเริ่มจากการรับฟังเสียงของผู้ถูกกระทำ และยอมรับความหลากหลายทางชาติพันธุ์ โดยเสนอให้แก้รัฐธรรมนูญและยุติวัฒนธรรมการลอยนวลพ้นผิดเพื่อสร้างความเป็นธรรมในสังคมไทย

สรุปประเด็นจากงานเสวนา PRIDI Talks #30 “ประชาธิปไตยที่ไร้สันติภาพ : เมื่อความรุนแรงไม่ได้อยู่แค่ในสงคราม” พร้อมทั้งภาพกิจกรรม โดยแสดงให้เห็นถึงการถกเถียงกันเรื่องความรุนแรงและพัฒนาการประชาธิปไตยไทย ในช่วงเวลาความขัดแย้ง

อังคณา นีละไพจิตร กล่าวปาฐกถา 20 ปีของการต่อสู้กับการลอยนวลผู้กระทำผิด ทวงถามความยุติธรรมต่อรัฐ และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นการตั้งคำถามต่อการบังคับสูญหายในสังคมไทยและเกี่ยวเนื่องในวาระวันผู้สูญหายสากุล 30 สิงหาคม

รวมคำถาม ข้อเสนอ และการดำเนินงานของภาครัฐ เพื่อถอดบทเรียนปัญหาจังหวัดชายแดนใต้ ตลอดเวลา 20 ปี ในการหาทางออกเพื่อสันติภาพ

สมชาย นีละไพจิต เป็นทนายความที่เสียสละ ทุ่มเท เพื่อส่วนรวมอย่างมาก โดยเฉพาะในการทำคดีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับด้านสิทธิมนุษยชนภายใต้นามของ “สภาทนายความ“

เรื่องราวและบรรยากาศภายในนิทรรศการ “กลับสู่วันวาน...กลับมากินข้าวด้วยกันนะ” ที่ประกอบไปด้วยมื้ออาหารจานโปรดของผู้ถูกบังคับสูญหาย และเนื้อหาภายในงานเสวนา “เมื่อแตกสลาย… จะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้หรือ?” เนื่องในวันผู้สูญหายสากลที่ 30 สิงหาคม 2566 ที่ผ่านมา

ข้อเสนอ ข้อสังเกต และบทบาทอาเซียนในการเสริมสร้างสันติภาพในเมียนมา รวมไปถึงบทบาทของรัฐบาลไทย จากคำถามของผู้ฟังและผู้รับชมการถ่ายทอดสด และตอบโดยวิทยากรร่วมเสวนา

บทบาทของผู้หญิงสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมและเสมอภาคกัน ไม่ใช่แค่เพียงแต่ปัญหาเรื่องประชาธิปไตยเท่านั้น หากแต่ยังรวมไปถึงปัญหาเรื่องความไม่เท่าเทียมทางเพศ การเลือกปฏิบัติ ตลอดจนการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นร้ายแรง