นวนิยาย

วรรณกรรมไทยที่เกี่ยวเนื่องกับสงครามโลกครั้งที่สองมีมากมายหลายชิ้น โดยส่วนมากมักจะกล่าวถึงสถานการณ์ของสงครามและความรักของหนุ่มสาว แต่ในเรื่องเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับขบวนการเสรีไทยมักจะถูกละเลยไม่พูดถึงหรือพูดถึงก็พูดในด้านแง่ลบ ทำให้เรื่องราวข้อเท็จจริง ผลงาน คุณูปการของเสรีไทยและอาจารย์ปรีดีพนมยงค์นั้นถูกบิดเบือนไป แต่ในสายตาของนักเขียนสาว ผู้ใช้นามปากกาว่า “แขไข เทวินทร์“ นั้นกลับสร้างสรรค์งานเขียนที่แตกต่างนักเขียนคนอื่นๆ ซึ่งสะท้อนเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงของโลกในยุคนั้นได้อย่างไม่บกพร่อง

ชัยชนะของอโยธยาอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า เมื่อเสียงหนึ่งจากเรณูได้สะท้อนความคิดต่ออำนาจ ราชประเพณี และความหมายของการปกครองเพื่อประชาชน จนทำให้พระเจ้าจักราต้องหันกลับมาตั้งคำถามกับสิ่งที่เคยยึดถือมา

พระเจ้าช้างเผือก ตอนที่ 16 "การประจัญบาน” ฉากสงครามที่โหดร้ายและตัดสินชะตาของสองอาณาจักร เมื่อกองทัพอโยธยาและหงสาปะทะกันอย่างดุเดือดทั้งทัพช้าง ทัพราบ และทัพม้า ท่ามกลางเสียงปืน เลือด และความสับสนในค่ายศัตรู

เมื่อพระเจ้าหงสาทรงไม่พอพระทัยที่หักเอาเมืองกานบุรีไม่ได้สมดังพระทัยปรารถนา จึงตรัสสั่งให้รุกรานเมืองกานบุรีต่อไปด้วยความกริ้วโกรธสุดเหลือประมาณ ด้วยสรรพกำลังที่ด้อยกว่ากองทัพหงสาเป็นอันมาก หรือว่าเมืองกานบุรีจะถึงคราวสูญสิ้นแล้วในครานี้?

พระเจ้าหงสาทรงกรีฑาทัพมาถึงเมือง “กานบุรี” หัวเมืองหน้าด่านก่อนจะถึงกรุงอโยธยา และมีรับสั่งให้นำเหล่าพหลพลโยธาหาญบดขยี้เมืองกานบุรีให้ราบเป็นหน้ากลอง หากเจ้าเมืองและไพร่พลแห่งกานบุรีก็ได้เข้าต่อยุทธ์ด้วยกองทัพหงสาอย่างแข็งขัน และดูจะสามารถป้องกันเมืองได้ดีกว่าที่กองทัพหงสาคาดไว้

เมื่อพระเจ้าจักราแห่งกรุงอโยธยาปฏิเสธข้อเสนอของพระเจ้าหงสา พระเจ้าหงสามีความยินดีปรีดาที่ได้รับความชอบธรรมในการประกาศสงครามกับกรุงอโยธยา และทรงมีรับสั่งให้อัครมหาเสนาบดีจัดเตรียมไพร่พลให้พร้อมสรรพเพื่อบดขยี้กรุงอโยธยาให้ราบเป็นหน้ากลองโดยพลัน

เมื่อพระเจ้าหงสาได้ส่งคณะทูตไปเจรจาขอช้างเผือกจากพระเจ้าจักราแห่งกรุงอโยธยา ซึ่งพระเจ้าจักราทรงตระหนักดีถึงเจตนาอันชั่วร้ายของพระเจ้าหงสา จึงได้ปฏิเสธคณะทูตด้วยพระสุรเสียงอันมั่นคงแน่วแน่ว่าพระองค์มีความพร้อมเป็นอย่างยิ่งที่จะใช้กำลังตอบโต้ฝ่ายหงสาหากเกิดสงครามขึ้น

พระเจ้าหงสา กษัตริย์เจ้าสำราญผู้กระหายสงครามแห่งกรุงหงสาวดี ได้เห็นพ้องต้องกันกับกษัตริย์โมกุลผู้ยิ่งใหญ่ว่า กรุงอโยธยาจะต้องถูกบดขยี้ให้ราบเป็นหน้ากลองเพื่อไม่ให้เป็นเสี้ยนหนามต่อการแผ่ขยายอำนาจของตนสืบไป พระเจ้าหงสาจึงส่งคณะทูตไปเจรจาขอช้างเผือกจากพระเจ้าจักราเพื่อสร้าง "ความชอบธรรม" ในการประกาศสงครามกับกรุงอโยธยา

เมื่อพระเจ้าจักราทรงทราบข่าวว่ากษัตริย์โมกุลผู้ยิ่งใหญ่ได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าหงสา พระเจ้าจักราจึงมิอาจทรงนิ่งดูดายได้อีกต่อไป จึงมีพระราชดำริให้เหล่าเสนาอำมาตย์และเหล่าพหลพลโยธาหาญเข้าคล้องช้างเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับภัยคุกคามต่อสันติภาพที่อาจเกิดขึ้นเมื่อใดก็ได้

ในตอนที่ 4 ของ “พระเจ้าช้างเผือก“ ผู้อ่านจะได้เห็นถึงลักษณะนิสัยส่วนพระองค์ของพระเจ้าจักราที่ทรงยึดมั่นถือมั่นในหลักพระพุทธศาสนาและหลักสันติภาพเหนือสิ่งอื่นใด อีกทั้งผู้อ่านจะได้เห็นเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้พระเจ้าจักราทรงได้รับความสุขอย่างที่ “ไม่เคยมีมาก่อน“ ในตอนนี้