แนวคิด-ปรัชญา

ช่วงถาม-ตอบ ร่วมแสดงความคิดเห็น ของผู้เข้าร่วมเสวนาในงาน PRIDI Talks #34 114 ปีชาตกาล ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ “บทบาทของผู้หญิงในการขับเคลื่อนเพื่อประชาธิปไตยและมนุษยธรรมภายใต้ภาวะวิกฤติ ”

วรา จันทร์มณี สะท้อนภาพจำของท่านผู้หญิงพูนศุข คือความกล้าหาญในการเผชิญกับความหวาดกลัว แสดงให้เห็นถึงการยืนหยัดเหนืออำนาจสมมติ และความเชื่อว่าเกียรติยศที่แท้จริงต้องตั้งอยู่บนความยุติธรรม

หลายคนมักเจอกับวิธีการลดทอนคุณค่าของคนคิดต่าง ซึ่งไม่เคยเปลี่ยนไปในสังคมไทยแน่นอนว่าเป็นปัญหาที่สำคัญ การดูถูก เหยียดหยาม แม้กระทั่งผู้หญิงกันเองยังดูถูกกัน ทั้งเรื่องของชนชั้น สีผิว ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายต่างกดขี่กัน

พรเพ็ญ คงขจรเกียรติ ระบุว่าแม้บทบาทของผู้หญิงในสังคมจะได้รับการยอมรับมากขึ้น แต่การกดขี่และการปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียมยังคงเกิดขึ้นในหลายมิติ จึงเห็นว่าการเลือกตั้งที่กำลังจะมาถึงควรนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง

ปาฐกถาของ ศ.นพ.ประเวศ วะสี ในงานรำลึกถึง ปรีดี พนมยงค์ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2540 ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยเสนอกรอบคิดเชิงสังคมการเมืองว่าด้วยความเปลี่ยนแปลง และการปรับตัวของสังคมไทย

นางปิยนุช โคตรสาร กล่าวถึงบทบาทของผู้หญิงในการขับเคลื่อนสังคมและประชาธิปไตยมีมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์มากเท่ากับบทบาทของผู้ชาย

“กับดักการรัดเข็มขัด” ในฐานะอุดมการณ์ทางการเมืองที่บ่อนทำลายศักยภาพของพรรคการเมืองฝ่ายก้าวหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าแรงกดดันให้พิสูจน์ “ความรับผิดชอบทางการคลัง” มักนำไปสู่การลดทอนความหาญกล้าทางนโยบาย จนสูญเสียความแตกต่างทางการเมือง

ทรรศนะว่าด้วย “สันติภาพ” ของท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ ผ่านบทสัมภาษณ์ในหนังสือ ปรีดีนิวัติ สัจจะคืนเมือง โดยพิจารณาจากประสบการณ์ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งผ่านสงครามโลกครั้งที่ 2 การต่อสู้ของขบวนการเสรีไทย และการทำงานเพื่อสาธารณประโยชน์หลังสงคราม

บทเรียนจากความล้มเหลวที่อาจเกิดขึ้นกับพรรคประชาชนในเลือกตั้ง 2569 ตอนที่ 2 กล่าวถึงข้อเสียของการพึ่งพาผู้เชี่ยวชาญมากเกิน เพราะผู้เชี่ยวชาญหากพูดศัพท์เทคนิคมากไปอาจทำให้ประชาชนรู้สึกไม่เข้าใจ พวกเขาต้องการ "ตัวแทน"

วิเคราะห์ “กับดักชาตินิยม” ที่พรรคการเมืองฝ่ายก้าวหน้าอาจเผชิญในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2569 โดยใช้กรณีศึกษาพรรคโซเชียลเดโมแครตเยอรมัน (SPD) ช่วงวิกฤตผู้ลี้ภัยเป็นบทเรียนเปรียบเทียบ เพื่อชี้ให้เห็นข้อจำกัดของการปรับตัวตามวาทกรรมฝ่ายขวา และเสนอทางเลือกเชิงแนวคิดว่าด้วย “ชาตินิยมทางเศรษฐกิจแบบซ้าย” ในบริบทการเมืองไทยร่วมสมัย