อาทิตย์อุทัยเหนือท้องนา และป่าแห่งนครช้างเผือก
แสงอรุโณทัยไล่ไอหมอกกลุ่มสุดท้ายที่ไหลเรี่ยพื้นดินในช่วงยามค่ำคืนอันฉ่ำชื้น
กองทัพของพระเจ้าจักราตอบรับเสียงแตรปลุกด้วยการเดินทัพไปข้างหน้าก่อนที่ความร้อนระอุของกลางวันจะปรากฏ
หนทางนั้นเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ บางครั้งต้องฝ่าป่าซึ่งหนาทึบด้วยไม้สูงตั้งลำโผล่พ้นพุ่มไม้
การเคลื่อนไหวเหล่านี้ไม่สามารถรอดพ้นจากการเฝ้าสังเกตไปได้ ทหารสอดแนมของพระเจ้าหงสาซึ่งหลบซ่อนตามต้นไม้ต่างมีไหวพริบดี เมื่อเห็นกองทัพย่อย ๆ ของศัตรูมุ่งหน้าผ่าน ก็ชักม้าที่แอบอยู่ตามพุ่มไม้ ห้อกลับไปยังค่ายเพื่อเตือนนายกองของตน
“เฮ้ย ๆ กองทัพอโยธยามุ่งหน้ามาแล้ว”
ในขณะที่กองทัพอโยธยายาตราฝ่าป่ามาอย่างรวดเร็ว ค่ายพระเจ้าหงสากลับอยู่ในความสับสนอลหม่าน
แต่ไม่มีข่าวใดเล็ดลอดถึงพระกรรณของเจ้าเหนือหัว…