ปรีดี พนมยงค์

สถาบันปรีดี พนมยงค์ ชวนติดตามผ่านบทสัมภาษณ์ โลร็อง มาเลสปีน ผู้ใกล้ชิดครอบครัวพนมยงค์ ถ่ายทอดเรื่องเล่าจากบ้านอองโตนี ทั้งในฐานะที่อยู่อาศัยและ “สถานที่แห่งความทรงจำ” ซึ่งเชื่อมโยงอดีตกับความหวังของอนาคต

ความคิดและการศึกษาทางกฎหมายของ ปรีดี พนมยงค์ ตั้งแต่โรงเรียนกฎหมายในประเทศไทย สู่การศึกษานิติศาสตร์ระดับสูงในประเทศฝรั่งเศส พร้อมทั้งชี้ให้เห็นอิทธิพลของระบบกฎหมายแบบภาคพื้นทวีปต่อการวางรากฐานการศึกษากฎหมาย ฯลฯ

เมื่ออโยธยาถูกคุกคามจากศัตรูภายนอก โดยปราศจากการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ การตัดสินใจของพระเจ้าจักราในฐานะ “กษัตริย์นักรบ” ไม่ได้ตั้งอยู่บนอารมณ์โกรธแค้น หากแต่ถูกเชื่อมโยงกับหลักศีลธรรม ความจำเป็นของการใช้กำลัง

การอ่านใหม่ของการอภิวัฒน์ 2475 ผ่านกรอบความคิดเรื่อง “พระศรีอาริย์” โดยชี้ให้เห็นว่า แนวคิดดังกล่าวเป็นทุนทางวัฒนธรรมและการเมืองที่คณะราษฎร โดยเฉพาะ ปรีดี พนมยงค์ นำมาแปลความในเชิงสังคมและเศรษฐกิจผ่านประกาศคณะราษฎรฉบับที่ 1 และเค้าโครงการเศรษฐกิจ

บรรยากาศแห่งความสงบสุขในพระราชสำนักกรุงอโยธยา ของขุนนางและเสนาบดี ท่ามกลางเสียงเพลงอันอ่อนหวานของเรณู ความรื่นรมย์ในยามเช้ากลับแฝงด้วยนัยของการละเลย “สัญญาณอันตราย” ที่กำลังก่อตัวขึ้นนอกกำแพงเมือง

แม้ ปรีดี พนมยงค์ จะอยู่ในสถานะลี้ภัยทางการเมืองหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2490 แต่นามและบทบาทของเขายังคงถูกนำมาใช้เป็นปัจจัยสำคัญในกระบวนการตัดสินใจเชิงนโยบายของรัฐ การบูรณะอยุธยาครั้งใหญ่จึงมิใช่เพียงโครงการด้านโบราณคดีหรือการท่องเที่ยว

รัฐประหารในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 พลโทผิน ชุณหะวัณ ได้รัฐประหารรัฐบาลของ พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ถูกเรียกให้ไปรายงานตัว ส่วนมากไม่ปฏิบัติตามจึงถูกประกาศจับ โดยให้สินบนเป็นรายบุคคล โดยเฉพาะนายเตียง ศิริขันธ์ มีสินบนนำจับ 5,000 บาท

ท่ามกลางความผันผวนทางการเมืองหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บทบาทของ นายปรีดี พนมยงค์ ในฐานะนายกรัฐมนตรี ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และรัฐบุรุษอาวุโส ได้สะท้อนถึงความพยายามประคับประคองประชาธิปไตยภายใต้บริบทที่เปราะบางยิ่ง

เส้นทางชีวิตทางการเมืองของครูเตียง ศิริขันธ์ ตั้งแต่การถูกกล่าวหาในคดีกบฏ การเอาชีวิตรอดจากระบอบรัฐประหาร การกลับคืนสู่สนามเลือกตั้ง จนถึงมูลเหตุทางการเมืองที่นำไปสู่การวิสามัญฆาตกรรมอย่างโหดร้ายในปี พ.ศ. 2495 อันสะท้อนความรุนแรงของรัฐต่อฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองในทศวรรษ 2490

เมื่อพระเจ้าหงสาทรงไม่พอพระทัยที่หักเอาเมืองกานบุรีไม่ได้สมดังพระทัยปรารถนา จึงตรัสสั่งให้รุกรานเมืองกานบุรีต่อไปด้วยความกริ้วโกรธสุดเหลือประมาณ ด้วยสรรพกำลังที่ด้อยกว่ากองทัพหงสาเป็นอันมาก หรือว่าเมืองกานบุรีจะถึงคราวสูญสิ้นแล้วในครานี้?